تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثُمَّ عَفَوْنا عَنْکُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (52) «1» غاية المرام، باب 141 حديث 33 (صفحه 696) تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 148 بعد از آن در بيان گذشت نسبت به آنان فرمايد: ثُمَّ عَفَوْنا عَنْکُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ‌: پس عفو فرموديم از شما بعد از آن عمل شنيع گوساله پرستى به توبه، لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ‌: براى اينکه شکر کنيد خدا را، که با وجود تجرّى عظيم و صدور چنين گناه بزرگى، باز عفو سبحانى شامل حال شما گرديد. تبصره: علماء اخلاق فرموده‌اند بناى شکر بر پنج چيز است: 1- پرهيز کردن از گناهان. 2- محافظت بر خيرات. 3- مخالفت شهوات. 4- مراقبت طاعات. 5- استحکام به دوام و ثبات. به استجماع اين پنج امر، کمال و سعادت را شخص دريابد. تنبيه: آيه شريفه را اشارتى است: 1- دالّ است بر آنکه شکر منعم واجب است. 2- عفو گناه بعد از توبه، نعمتى باشد از جانب حق تعالى بر بندگان. و چون شکر، متضمن تعظيم و اجلال منعم است، پس از کافر صحيح نباشد به جهت فاقد بودن آن از اجلال و تعظيم؛ زيرا اشراک در توحيد منافى آن است. 3- آيه شريفه عام است نسبت به تمام مکلّفين، از وجوب شکر منعم و نعمت عفو گناه به توبه نسبت به عاصين.