اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصواتَهُم عِندَ رَسُولِ اللّهِ أُولئِکَ الَّذِينَ امتَحَنَ اللّهُ قُلُوبَهُم لِلتَّقوي لَهُم مَغفِرَةٌ وَ أَجرٌ عَظِيمٌ «3»
محققا کساني که فرو مينشانند اصوات خود را در حضور رسول اللّه آنها کساني هستند که خداوند آنها را امتحان فرموده قلوب آنها براي تقوي از براي آنها آمرزش است و اجر عظيمي.
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصواتَهُم عِندَ رَسُولِ اللّهِ خداوند مدح ميفرمايد: آن مؤمنيني که شئونات حضرت رسالت را مراعات ميکنند و با صداي ريز آهسته با کمال تواضع و احترام صحبت ميکنند.
أُولئِکَ الَّذِينَ امتَحَنَ اللّهُ قُلُوبَهُم لِلتَّقوي امتحانات خوب دادهاند و مراتب تقوي در دلهاي خود پيدا کردهاند مؤمن متقي هستند.
لَهُم مَغفِرَةٌ از معاصي که قبلا مرتکب شدهاند وَ أَجرٌ عَظِيمٌ اجر بسيار بزرگي براي آنهاست.