پیام‌های تفسیر نور

1- معمولًا بى‌ادبى نشانه‌ى بى‌خردى است. الَّذِينَ يُنادُونَکَ‌ ... لا يَعْقِلُونَ‌ 2- بى‌ادبى نسبت به رهبران آسمانى، قابل توبيخ و سرزنش است. الَّذِينَ يُنادُونَکَ‌ ... لا يَعْقِلُونَ‌ 3- خانه و خانواده، حريم دارد و ديگران حق مزاحمت براى آن ندارند، حتى با صدا زدن آنان از بيرون خانه. «يُنادُونَکَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَکْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ» 4- حساب افرادى که بر اساس عادت بلند سخن مى‌گويند، (نه بر اساس اهانت و تحقير،) از افراد بى‌ادب و مغرِض جداست. «أَکْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ» 5- به برنامه‌ها و اوقات فراغت ديگران احترام بگذاريم. پيامبر نيز به آرامش و استراحت نياز دارد و نبايد مردم هر لحظه مزاحم او شوند. لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا ... 6- مسئوليت‌هاى اجتماعى، نبايد مانع رسيدگى به امور خانوادگى آنان شود. «صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ» 7- پيامبراکرم صلى الله عليه و آله زمان‌هايى را براى ملاقات با مردم قرار داده بود و نيازى به فرياد از کوچه نبود. «صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ» 8- در برابر افراد بى‌ادب و بى‌خرد، از باب رحمت، گذشت و مهربانى وارد شويم و آنان را مأيوس نکنيم. خداوند ضمن سرزنش کسانى که پيامبر را با فرياد صدا مى‌زدند، مغفرت و رحمت خود را مطرح مى‌کند تا يکسره مأيوس نشوند وفرصت تغيير رفتار داشته باشند. لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا ... وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌