پیام‌های تفسیر نور

1- سوگند به قرآن بسيار مهم است، چون داراى مجد و عظمت است. «وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ» 2- اگر مجد و عظمت مى‌خواهيد، به قرآنِ صاحب مجد و شرافت روى بياوريد. «وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ» 3- اگر قرآن، مجيد و کريم است، ما نيز بايد آن را تمجيد و تکريم کنيم. «وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ»، «إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِيمٌ» «3» 4- معروف‌ها و کمال‌ها، در ديد نابخردان منکر و ناپسند جلوه مى‌کند. هم جنس بودن و از ميان مردم بودن پيامبران، يک کار پسنديده و حکيمانه است ولى کفّار آن را ناپسند دانسته و تعجّب مى‌کردند. «عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ» 5- از نقاط مهم رسالت انبيا، هشدار دادن و انذار مردم است. «مُنْذِرٌ مِنْهُمْ» 6- انکار عملکرد حکيمانه‌ى خداوند نسبت به ارسال پيامبران، کفر است. عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ‌ ... فَقالَ الْکافِرُونَ‌ 7- منطق کفّار در طول تاريخ، استبعاد و تعجّب از رسالت پيامبران بوده است. «فَقالَ الْکافِرُونَ هذا شَيْ‌ءٌ عَجِيبٌ» (آرى، کفّار دليلى بر نفى نبوّت و قيامت ندارند، تنها کارشان تعجّب از هشدارهاى انبيا به خصوص در مورد قيامت است.)