تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً ذلِکَ رَجْعٌ بَعِيدٌ «3»
جلد 12 - صفحه 214
بعد نسبت به تعجيب ثانى که قيامت باشد حکايت از آنها فرمايد:
أَ إِذا مِتْنا: (در کلام مقدّر است) يعنى آيا برگرديم به حيات و بار ديگر زنده شويم، وقتى که بميريم، وَ کُنَّا تُراباً: و خاک گرديم، ذلِکَ رَجْعٌ بَعِيدٌ:
اين رد روح به جسد بازگشتنى است دور از اوهام، يا از عادت و امکان و مورد استبعاد و انکار. ابى بن خلف به ابو جهل گفت: بيا تعجب نما از پيغمبر، پس استخوان پوسيده را نرم نموده به حضرت گفت: آيا گمان کنى وقتى ما مرديم و خاک شديم برمى‌گرديم و زنده مى‌شويم، حق تعالى به جهت رد استبعاد آنها فرمايد: