تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قَدْ عَلِمْنا ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَ عِنْدَنا کِتابٌ حَفِيظٌ «4»
قَدْ عَلِمْنا: بتحقيق ما مىدانيم به علم ازلى، ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ:
آنچه کم گرداند و بخورد زمين از ايشان بعد از مردن از گوشت و پوست و استخوان و ساير اجزاى ايشان، و هرگاه لطافت علم ما بر وجهى باشد که احاطه باشد و وارسيده به جميع جزئيات، پس چگونه برگردانيدن آنچه زمين آن را ناقص ساخته و خورده از گوشت و پوست و استخوان بر ما متعذر باشد. وَ عِنْدَنا کِتابٌ حَفِيظٌ: و نزد ماست نوشتهاى که حافظ تفاصيل احوال جميع اشياء است، يا محفوظ از اندراس. مراد لوح محفوظ است که تفاصيل جميع اشياء در آن مودع، و همه حالات مکونات در او مکتوب و مندرج، و از تغيير و تبديل مصون و محفوظ است؛ و هرگاه نزد ما اين نوع کتابى که متضمن جميع جزئيات باشد، پس چگونه عالم به اجزاى پوسيده نباشيم و بر احياى آن قدرت نداشته باشيم.
تنبيه: بنابر طريقه الهيه، معاد جسمانى عبارت است از عود ارواح بسوى اجساد بشريه عنصريه دنيويه؛ و اجزاء متفرقه انسانى، معدوم صرف نخواهد شد
جلد 12 - صفحه 215
بعد از موت، بلکه متفرق و متشتت و مخلوط در اماکن متفرقه است و خداى تعالى عالم است به هر جزء از اجزاى آن که واقع در چه محل و کدام مکان و به چه کيفيت است، اگرچه ذرات در هوا و متشتت در درياها باشند همه آن را به علم ازلى مىداند و به قدرت کامله خود جمع مىنمايد و تأليف و ترکيب همان اجزاء عنصريه دنيويه خواهد نمود در يوم نشور.