اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الأَرضَ مَدَدناها وَ أَلقَينا فِيها رَواسِيَ وَ أَنبَتنا فِيها مِن کُلِّ زَوجٍ بَهِيجٍ «7»
و زمين را کش داديم او را و القاء کرديم بر روي او کوهها و جبال و رويانيديم در زمين از هر زوجي با بهجت و خوش نمايي.
وَ الأَرضَ مَدَدناها کره زمين ابتدا در ميان کره آب بود بواسطه تموج درياها آمد روي آب و اول نقطهاي که از آب خارج شد زمين کعبه بود و مکه معظمه که ميفرمايد: إِنَّ أَوَّلَ بَيتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ لَلَّذِي بِبَکَّةَ مُبارَکاً آل عمران، آيه 90 بعد از آن بتدريج از آب يک ربع کره زمين خارج شد و سه ربع آن در آب است که ربع مسکونش نامند و لذا مکه را ام القري ناميدند و باين مناسبت پيغمبر را امي نام نهادند نه بمعني بيسواد که مفسرين گفتند.
وَ أَلقَينا فِيها رَواسِيَ اينکه کوهها و جبال بمنزله لنگر کشتي است که زمين متزلزل نشود و لذا در علامات قيامت موقعي که کوهها از هم پاشيده ميشود زمين متزلزل ميشود که ميفرمايد: وَ إِذَا الجِبالُ نُسِفَت مرسلات آيه 10، و ميفرمايد: إِذا زُلزِلَتِ الأَرضُ زِلزالَها زلزال آيه 1.
وَ أَنبَتنا فِيها مِن کُلِّ زَوجٍ بَهِيجٍ زوج در اينجا گفتند بمعني صنف است يعني از هر صنفي از اصناف نباتات رويانيديم در زمين با بهجت مثل گلها و رياحين و شکوفهها و اوراق سبز و خضرويات که منظره آنها بهجت ميآورد و موجب مسرت ميشود و کيف و لذت دارد.