اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَلَم يَنظُرُوا إِلَي السَّماءِ فَوقَهُم کَيفَ بَنَيناها وَ زَيَّنّاها وَ ما لَها مِن فُرُوجٍ «6»
آيا پس از اينکه نظر نميکنند بطرف آسمان بالاي سر آنها چگونه بنا نموديم آن را و زينت داديم او را و نيست از براي آن فرجه.
أَ فَلَم يَنظُرُوا إِلَي السَّماءِ فَوقَهُم چون انسان در هر نقطه از زمين باشد آسمان بالاي سر اوست و نگاه ببالا کنيد ميبينيد که چه قدرت نمايي که بدون اينکه بجايي وصل شده باشد يا بر جايي اعتماد کرده باشد که ميفرمايد: خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيرِ عَمَدٍ تَرَونَها لقمان آيه 9، و سر اينکه در اينجا مفرد بيان فرموده براي اينکه است که آنچه ديده ميشود همان آسمان اول است و بقيه آسمانها مشاهد انسان نيست.
کَيفَ بَنَيناها باين عظمت و استقامت و استحکام وَ زَيَّنّاها باين ستاره ها و خورشيد و ماه و از اينکه جمله استفاده ميشود که تمام اينکه کواکب از ثوابت و سيارات در آسمان اول هستند با اينکه همه بعدي که از يکديگر دارند، چنانچه در جاي ديگر ميفرمايد: فَقَضاهُنَّ سَبعَ سَماواتٍ فِي يَومَينِ وَ أَوحي فِي کُلِّ سَماءٍ أَمرَها وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنيا بِمَصابِيحَ فصلت آيه- 11 که صريح است در اينکه دعوي و شرحش گذشت.
وَ ما لَها مِن فُرُوجٍ هيچگونه شکافي و رخنهاي و انفصالي در او نيست محيط بجميع کرات سفليه است.
240