1- باريدن باران، اگرچه از طريق عوامل طبيعى است، امّا با اراده خداست. «نَزَّلْنا»
2- باران، وسيله حيات و برکت زمين است. نابودى آفات، رويش گياهان، لطافت هوا و جارى شدن چشمهها، از خيرات و برکات باران است. «مُبارَکاً»
3- در ميان ميوهها، خرما حساب ديگرى دارد. (درخت خرما جداگانه نام برده شده است) جَنَّاتٍ ... وَ النَّخْلَ
4- پيدايش محصولات کشاورزى، حکيمانه و هدفدار است. «رِزْقاً لِلْعِبادِ»
5- رزق انسان بايد زمينهى بندگى او باشد. «رِزْقاً لِلْعِبادِ»
«1». کافى، ج 6، ص 387.
«2». بحار، ج 59، ص 270.
جلد 9 - صفحه 213
6- براى بيان معقولات، از محسوسات استفاده کنيم. أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً ... کَذلِکَ الْخُرُوجُ
7- نگاهى به قدرت خدا، مسئله زنده شدن مردگان را براى انسان آسان مىکند.
بَنَيْنا، زينا، مددنا، أَلْقَيْنا، أَنْبَتْنا، نَزَّلْنا، فَأَنْبَتْنا، أَحْيَيْنا ... کَذلِکَ الْخُرُوجُ
8- کارهاى الهى از جامعيّت ويژهاى برخوردار است؛ خداوند، صنعت و حکمت و معرفت و هدايت را بهم درآميخته است. (بلندى نخل و زيبايى شکوفههايش، نشانه صنعت و هنر الهى است. رزق بودن ميوهها، نشانه حکمت الهى و از زمين مرده اين همه سرسبزى و محصول پديد آوردن، زمينه هدايت و معرفت انسان به قدرت الهى بر رستاخيز است.) باسِقاتٍ ...
نَضِيدٌ ... رِزْقاً ... کَذلِکَ الْخُرُوجُ