تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَصْحابُ الْأَيْکَةِ وَ قَوْمُ تُبَّعٍ کُلٌّ کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ «14»
«1» بحار الانوار ج 14 ص 154 ذيل روايت 4 بنقل از قصص راوندى.
جلد 12 - صفحه 221
وَ أَصْحابُ الْأَيْکَةِ: و تکذيب کردند اصحاب بيشه و جنگل، پيغمبر خود حضرت شعيب عليه السّلام را و به سبب کم فروشى و مخالفت الهى به عذاب رجفه گرفتار شدند. وَ قَوْمُ تُبَّعٍ: و تکذيب کردند قوم تبع ملک يمن را که نامش تبع بود، کُلٌّ کَذَّبَ الرُّسُلَ: هر قومى از ايشان يا همه آنها تکذيب کردند همه پيغمبران را، چون تکذيب يک پيغمبر، تکذيب تمام انبياء باشد از اين جهت هر دسته تکذيب کل را نمودند؛ پس به سبب مخالفت تامه و اتمام حجت، فَحَقَّ وَعِيدِ: پس واجب و لازم گشت وعيد من، يعنى آنچه وعده کرده بوديم از عذاب و عقاب بر ايشان نازل شد؛ و هرگاه عاقبت کار امم ماضيه که مکذب رسل بودند عذاب استيصال بود، پس حال مکذبان قوم تو هم نيز هلاکت خواهد بود.