1- آفرينش هر موجود، گواه بر قدرت آفريدگار بر آفرينش مجدد آن است. اگر آفريدن اول ممکن بود، خلقت دوباره نيز ممکن است. «أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ»
«1». انفال، 24.
«2». اعراف، 20.
«3». ناس، 5 و 6.
«4». ملک، 14.
جلد 9 - صفحه 217
2- در گفتگو با مخالف، کوتاهترين و رساترين کلمات را بکار ببريد. «أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ» (ممکن شمردن يکى و محال شمردن ديگرى تناقض است)
3- کافران، دليلى بر انکار معاد ندارند، تنها شک و ترديد است. «بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ»
4- اگر مىخواهيد عقيدهاى سالم داشته باشيد بايد وسوسهها را از خود دور کرده و نفس خود را اصلاح کنيد. (انکار قيامت به خاطر آن است که خود را از وسوسهها پاک نکردهايد.) بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ ... وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ
5- علم و احاطهى خداوند به بشر، در طول حيات اوست. «نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»