1- با اينکه خداوند متعال، خود شاهد بر اعمال و افکار انسان است، امّا تشکيلات الهى حساب و کتاب دارد و فرشتگانى دائماً مشغول ثبت اعمال هستند. «إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ»
2- ميان فرشتگان، تقسيم کار وجود دارد. (بر اساس روايات، فرشته يمين کارهاى خير را مىنويسد و فرشته شمال، کارهاى بد و شرّ را. «2») «الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ
«1». حج، 2.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 9 - صفحه 219
الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ»
3- انسان، نه فقط در برابر کردار، بلکه در برابر گفتار خود مسئول است و مورد محاسبه قرار مىگيرد. «ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ»
4- نظارتى داراى اعتبار و ارزش است که همه چيز را به طور کامل زير نظر داشته باشد. عَنِ الْيَمِينِ ... عَنِ الشِّمالِ ... رَقِيبٌ عَتِيدٌ
5- انسان در لحظه مرگ، حالت عادّى خود را از دست مىدهد. «سَکْرَةُ الْمَوْتِ»
6- سکرات مرگ براى همه حتمى است. «سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ»
7- گريز از مرگ، ويژگى طبيعى انسان است. «کُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ»