تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ «17» إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ‌: ياد بياور اى مخاطب زمانى را که فرا مى‌گيرند دو «1» سوره حديد، آيه 4. جلد 12 - صفحه 225 ملک که فرا گيرنده اقوال و اعمال ايشانند و آن را در نامه اعمال مى‌نويسند و محافظت مى‌کنند. گرچه ذات سبحانى از استحفاظ مستغنى است زيرا مطلع باشد بر آنچه بر ملکين پوشيده است از اخفاى خفيات، لکن تسليط ايشان بر حفظ اعمال و نوشتن آن به جهت حکمتى است که مقتضى آنست، و آن زيادتى لطف سبحانى باشد بر بندگان در اجتناب از سيئات و رغبت در حسنات و تأکيد در حفظ و ضبط آن براى جزا و الزام حجت بر آنان در روز حساب. عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ‌: آن دو ملک از طرف راست انسان نشسته و از طرف چپ، قَعِيدٌ: نشسته، يعنى ايشان ملازم و اصلا جدا نمى‌شوند از انسان.