پیام‌های تفسیر نور

1- بيم و خشيت الهى در دنيا، سبب ايمنى در آخرت است. خَشِيَ الرَّحْمنَ‌ ... ادْخُلُوها بِسَلامٍ‌ 2- دوزخيان با تحقير به دوزخ افکنده مى‌شوند، «أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ» «1» ولى بهشتيان مورد استقبال و تحيّت قرار مى‌گيرند. «ادْخُلُوها بِسَلامٍ» 3- خداوند هم قهر دارد، «أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ» هم مهر. «ادْخُلُوها بِسَلامٍ» 4- به دوزخيان فرمان داده مى‌شود که نزد خداوند سخنى نگويند، «لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ» ولى خداوند و فرشتگان به اهل بهشت سلام مى‌کنند. «ادْخُلُوها بِسَلامٍ»، «سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ» «2» 5- از بهترين نويدها، بشارت به جاودانگى و زوال ناپذيرى نعمت‌ها در بهشت است. «يَوْمُ الْخُلُودِ» 6- کسى که در دنيا از هوسها گذشت، در بهشت به آرزوها و خواسته‌هايش‌ «1». ق، 24. «2». يس، 58. جلد 9 - صفحه 228 مى‌رسد. لِلْمُتَّقِينَ‌ ... لَهُمْ ما يَشاؤُنَ‌ 7- درباره‌ى دوزخيان، خداوند با عدل خود رفتار مى‌کند، «وَ ما أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ» «1» ولى درباره‌ى بهشتيان، با فضلش عمل مى‌کند. «وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ» 8- انسان، موجودى بى‌نهايت طلب است و تنها بى‌نهايت او را سيراب مى‌کند. «وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ» 9- لطف خداوند به بهشتيان، فراتر از خواسته‌ها و انتظارات ايشان است. «لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ»