تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ (38) وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ‌: هر آينه بتحقيق بيافريديم آسمان و زمين، وَ ما بَيْنَهُما: و آنچه ميان آنهاست از جمادات و نباتات و حيوانات و انس و جن و ملائکه و ثوابت و سيارات و غير آنها، فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ‌: در شش روز که آن از يکشنبه بود تا شنبه، وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ‌: و نرسيد ما را در آفرينش آن هيچ رنجى و ماندگى تا به سبب آن استراحت کنيم. ابن بابويه- رحمه اللّه از يزيد بن سلام که از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله سؤال نمود در ذيل حديثى: خبر ده مرا از اول روزى که خلق فرمود خداى عز و جل؟ فرمود: روز يکشنبه. گفت: چرا ناميده شد يکشنبه؟ فرمود: براى آنکه يکى است و محدود. گفت: روز دوشنبه؟ فرمود: روز دوم دنيا. گفت: روز سه شنبه؟ فرمود: سوم دنيا. گفت: روز چهار شنبه؟ فرمود: روز چهارم دنيا. گفت: پنجشنبه؟ فرمود: پنجم دنيا روزى است که ملعون شد در آن ابليس و به آسمان برده شد ادريس عليه السّلام. گفت: جمعه؟ فرمود: روز جمع شدن مردم و آن روز شاهد و مشهود است. گفت: شنبه؟ فرمود: روز تعطيل، اينست قول خداى تعالى‌ (وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ) «1».