تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ (39)
شأن نزول: مشرکان قريش منکر وحدانيت الهى و بعث و نشور بودند، نسبت ناشايسته به حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مى‌دادند: سحر و شعر و جنون؛ آيه
«1» بحار الانوار ج 57 ص 76 و 77 روايت 52 بنقل از علل الشرايع.
جلد 12 - صفحه 244
در تسليت خاطر مبارک حضرت نازل شد:
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ: پس صبر نما بر آنچه مى‌گويند معاندان که ما قادريم بر خلق جميع اشياء و بر بعث و جزا دادن ايشان، وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ: و تنزيه نما به ستايش پروردگار تو بر آنچه انعام فرموده، يعنى بايد که نماز تو مشتمل بر حمد باشد، قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ: پيش از برآمدن آفتاب که وقت نماز صبح است، وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ: و پيش از غروب کردن آفتاب که وقت نماز ظهر و عصر است.