تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ أَدْبارَ السُّجُودِ (40)
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ: و بعضى از شب پس تسبيح نما خداى را که مراد نماز مغرب و عشاء باشد. نزد بعضى مراد تهجد و نماز شب است. وَ أَدْبارَ السُّجُودِ:
و ديگر تسبيح کن خدا را در عقب نمازها. زراره از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که عرض کردم (و ادبار السجود) فرمود: دو رکعت بعد از مغرب است «1». و به روايت از حضرت رضا عليه السّلام چهار رکعت بعد از مغرب (مراد نافله مغرب باشد) «2».