تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِکَ يَوْمُ الْخُرُوجِ (42)
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِ: (بدل يوم ينادى) يعنى استماع اين قول کن روزى که بشنوند مردمان آواز مهيب عظيم را يکمرتبه به آن چيزى که راست و درست است، يعنى بعث براى جزاى اعمال از ثواب و عقاب، ذلِکَ يَوْمُ الْخُرُوجِ: اين روز، روز بيرون آمدن از قبور است به موقف حساب. چون صداى صيحه را بشنوند تمام اولين و آخرين يکمرتبه از قبرها برخيزند و زنده شوند.