آیه ۴۲ سوره ق

«الصَّیْحَةَ»: فریاد رستاخیز که نفخه دوم مذکور در آیه است.

۱ - رستاخیز و لحظه خروج آدمیان از خاک، هنگام شنود فریاد آسمانى بهوسیله همگان «یوم یسمعون الصیحة بالحقّ ذلک یوم الخروج» ۲ - فریاد آسمانى در آستانه رستاخیز، امرى حتمى و تخلف ناپذیر «یوم یسمعون الصیحة بالحقّ» بنابراین که «بالحقّ»، نشانگر حتمیت و تخلف ناپذیرى باشد، برداشت بالا استفاده مى شود. ۳ - فریاد آسمانى در آستانه رستاخیز، امرى بایسته در روند تجدید حیات، و نه گزاف و بیهوده «یسمعون الصیحة بالحقّ» برداشت بالا بنابراین نکته است که «بالحقّ» اشاره به بایستگى و نقش ضرورى صیحه آسمانى براى رخداد رستاخیز داشته باشد; تا گمان نرود که صیحه صرفاً پدیده اى تشریفاتى است. ۴ - فریاد آسمانى در آستانه رستاخیز، داراى نقش در خروج آدمیان از خاک* «یسمعون الصیحة ... ذلک یوم الخروج» بنابراین که تقدم لفظى «صیحه» بر «خروج»، بیانگر تأثیر صیحه در سر برآوردن آدمیان از خاک باشد، برداشت بالا استفاده مى شود. ۵ - خروج جسم انسان ها از زمین در قیامت «ذلک یوم الخروج ... یوم تشقّق الأرض عنهم»