نکته‌های تفسیر نور

«حبک» جمع «حبيکه» و «حباک» به سه معناى راه، زينت و اعتدال آمده است که براى هر يک از معانى آن براى توصيف آسمان در قرآن شاهدى وجود دارد: «لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَکُمْ سَبْعَ طَرائِقَ» «1» ما بالاى سر شما هفت راه آفريديم. «زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْکَواکِبِ» «2» ما آسمان دنيا را با ستارگان، زينت داديم. «وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ» «3» آسمان را برافراشت و توازن برقرار کرد. «يُؤْفَکُ» از «افک» به معناى منصرف ساختن و به انحراف کشاندن است. لذا به دروغ که انحراف از حقيقت و مايه‌ى انحراف است، افک گويند. «خراص» از «خرص»، به سخنى گفته مى‌شود که پايه علمى ندارد و بر اساس گمان، تخمين و حدس است. «غَمْرَةٍ» به آب فراوانى گفته مى‌شود که عمق آن پيدا نباشد و مراد از آن در اينجا جهالت و نادانى عميقى است که انسان را فراگيرد. عدّه‌اى کارشان شايعه‌سازى بر اساس حدس، پندار، القاى بافته‌هاى خود به ديگران و «1». مؤمنون، 17. «2». صافّات، 6. «3». الرحمن، 7. جلد 9 - صفحه 244 ايجاد ترديد در آنهاست. معمولًا شايعه را دشمن سفارش مى‌دهد، منافقان توليد مى‌کنند و افراد ساده لوح مى‌پذيرند. امام باقر عليه السلام در باره‌ «يُؤْفَکُ عَنْهُ مَنْ أُفِکَ» فرمودند: کسى‌که از ولايت اهل‌بيت پيامبر عليهم السلام منحرف و سرپيچى کند، از بهشت بازخواهد ماند. «1»