تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ فِي أَنْفُسِکُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ «21» وَ فِي أَنْفُسِکُمْ‌: و در نفسهاى شما نيز آياتى است که دالند بر کمال علم و قدرت صانع عالم، زيرا هيچ آيتى نيست الا که در انسان نظير آن هست، چنانچه فرمايد: أ تزعم انّک جرم صغير و فيک انطوى العالم الاکبر با وجود بر اين متفرد است به هيئات حسنه و مناظر طيّبه و ترکيبات عجيبه و احوالات مختلفه و تمکن بر افعال غريبه و استنباط صنايع مختلفه در عالم و استجماع کمالات متنوعه به وساطت عقول زکيه و افهام صافيه و همچنين در جلد 12 - صفحه 262 انتقال از حالى به حالى و از صفتى به صفتى ديگر: از مردگى به زندگى، و از طفل به جوانى، و از جوانى به پيرى، و از ضعف به توانائى، و عوارضات طاريه‌ «1» از خواب و بيدارى و حرکت و سکون و گرسنگى و تشنگى و اعطاى حواس خمسه ظاهره و حواس خمسه باطنه و قوائى که براى نظام کالبد انسانى و امعاء و احشاء و اعصاب که عقول از وصف آن بتمامه عاجزند، بينات و آيات سبحانى را شاهدند. أَ فَلا تُبْصِرُونَ‌: آيا پس نظر نمى‌کنيد «استفهام به معنى امر است» يعنى نظر کنيد به چشم حقيقت و تأمل نماييد در آثار قدرت و بدايع آفاق و انفس تا بوسيله آن عالم شويد به وجود صانع عالم و وحدت و علم و قدرت و حکمت و رحمت خالق بنى آدم، چه هر که اين آيتها را بديده بصيرت مشاهده کند هر آينه معرفت يابد، و آنکه کوردل شود از مشاهده آثار حق و حقانيت، هر آينه گمراه و عاقبت به نکال و عذاب گرفتار گردد.