تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُکُمْ وَ ما تُوعَدُونَ «22»
بعد از آن شمه‌اى از احوال علوى فرمايد:
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُکُمْ: و در آسمان است روزى شما، يعنى نازل فرمايد خدا باران را، پس بيرون آورد به سبب آن از زمين انواع آنچه انتفاع مى‌بريد از اقوات و اغذيه و البسه و غيره، وَ ما تُوعَدُونَ: و آنچه وعده داده مى‌شويد به آن از ثواب و عقاب، يا از بهشت و جهنم. نزد بعضى مراد آنست که جميع ارزاق شما و آنچه وعده داده شده‌ايد مقدر و مکتوب است بر لوح محفوظ که در آسمان چهارم است، پس بنده بايد غم روزى نخورد، زيرا فياض على الاطلاق که منزه و
«1» طاريه مونث طارى: آفت، داهيه، بلا.
جلد 12 - صفحه 263
مبرى از بخل است کفالت روزى را فرموده و احاديث بسيار وارد شده از جمله:
1- قرب الاسناد از حضرت باقر عليه السّلام از پدر بزرگوارش از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله فرمود: ان الرزق لينزل من السماء الى الارض على عدد قطر المطر الى کل نفس بما قدر لها و لکن للّه فضول فاسئلوا اللّه من فضله «1»: بدرستى که روزى نازل مى‌شود از آسمان بسوى زمين به عدد قطرات باران به هر فرد نفسى آنچه مقدر شده براى آن، و لکن براى خدا زيادتى باشد، پس سؤال کنيد از فضل او.
2- در وصاياى لقمان حکيم به فرزند خود: و الزم القناعة و الرضا بما قسم اللّه و ان السارق حبسه اللّه من رزقه و کان عليه ائمه و لو صبر لنال ذلک و جاءه من وجهه «2»:
يعنى و ملازم باش قناعت را و رضا به آنچه قسمت فرموده خداى تعالى، و بدرستى که دزد وقتى دزدى کند حبس فرمايد [خدا] روزى او را و باشد بر او گناه او، و اگر صبر مى‌نمود هر آينه نائل مى‌شد آن را و مى‌آمد از وجهش که روزى حلال باشد.
3- جواهر السنيه- از فرمايشات خداى تعالى به حضرت موسى عليه السّلام: ما دمت لا ترى کنوزى قد نفدت فلا تغتم بسبب رزقک «3»: مادامى که علم پيدا نکردى گنج خزائن من تمام شده، پس غمناک مباش به سبب روزى خود.
4- قال الصادق عليه السّلام: من اهتم لرزقه کتب عليه خطيئة «4». فرمود حضرت صادق عليه السّلام: هر که اهتمام نمايد براى روزى خود، نوشته شود براى او گناهى.
پس به جهت تأکيد قول مذکور فرمايد:
«1» قرب الاسناد (مکتبة نينوى الحديثه تهران). ص 55 و بهمين مضموم ص 19.
«2» بحار الانوار ج 13 ص 421 ذيل روايت 15.
«3» جواهر السنية (شيخ حر عاملى) (مکتبة المفيد قم) باب 7 ص 53.
«4» وسائل الشيعه، ج 12 ص 35 باب 16 روايت 1.
جلد 12 - صفحه 264