تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ «28» فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً: پس در خاطر گرفت از ايشان ترسى، زيرا در آن زمان هر که با کسى دشمن بود طعام او را نخوردى بدين جهت ترسان شد. چون ملائکه اثر خوف از آن حضرت مشاهده کردند، قالُوا لا تَخَفْ‌: گفتند به او که مترس و انديشه به خود راه مده که ما ملائکه هستيم. از ابن شداد نقل است که چون حضرت ابراهيم عليه السّلام بدانست که ايشان ملائکه‌اند فرمود چرا پيشتر مرا خبر نکرديد تا من اين گوساله را بيجان ننمودى و از مادرش جدا نکردى. جبرئيل عليه السّلام پر به آن گوساله زده زنده شد و برجست و فرياد کنان روى به مادر نهاد، ساره خاتون و حضرت ابراهيم عليه السّلام متعجب شدند «1». ديگر باره آغاز سخن نمودند، وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ‌: و بشارت دادند او را به پسرى اسحاق نام کامل در علوم شرعيه که از ساره متولد شود، يعنى چون بحد رشد رسد کامل در علم باشد. بنا به قولى حضرت اسمعيل عليه السّلام است، لکن اول، اکثر اقوال و اصح آنست.