تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ تَرَکْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ (37) وَ تَرَکْنا فِيها آيَةً: و باقى گذاريم در آن شهرهاى زير و رو شده علامتى از عذاب سنگهاى نشان کرده شده يا سنگهاى چيده شده يا آبهاى سياه بدبو، لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ‌: براى کسانى که بترسند از عذاب دردناک، يعنى ديده اعتبار گشوده بوسيله کسب ايمان و تقوى و اعمال صالحه مثل آن عذاب را از خود باز دارند. هلاک قوم لوط: علامه مجلسى رحمه اللّه، از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت نمود که پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله از جبرئيل سؤال نمود هلاک قوم لوط را، جبرئيل گفت: ندا رسيد از عرش الهى که قول خدا لازم و امر او حتم شد به عذاب قوم لوط، پس پائين رو بسوى شهر قوم لوط و آنچه احاطه‌ «1» محاسن البرقى، کتاب مصابيح الظلم، باب 45 ص 285 روايت 423. جلد 12 - صفحه 273 نموده به آن و بر کن همه آن را از طبقه هفتم زمين و بالا بياور بسوى آسمان و نگاهدار تا برسد امر خداوند جبار در برگردانيدن، و آيت هويدائى بگذار از خانه لوط که عبرتى باشد براى هر که عبور کند از آن. پس پائين رفتم بسوى گروه ستمکاران و بال راست خود را بر طرف شرقى آن شهر و بال چپ را بر طرف غربى آن زدم و کندم يا محمد صلّى اللّه عليه و آله از زير هفتم طبقه زمين به غير منزل لوط و بالا بردم آنها را در ميان بال خود تا باز داشتم آنها را در جائى که اهل آسمان صداى خروسها و سگهاى آنها را مى‌شنيدند پس آفتاب طالع شد ندا رسيد اى جبرئيل، برگردان شهر را بر اين قوم. پس برگردانيدم آن را و زير و رو شد و باريد خدا بر ايشان سنگها از سجيل که همه صاحب علامت بودند و اين عذاب از ستمکاران امت تو اى محمد صلّى اللّه عليه و آله که مثل عمل آنها کنند بعيد نيست‌ «1».