تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ (38)
بعد از بيان استيصال قوم لوط شمه‌اى از گزارشات قوم حضرت موسى عليه السّلام و فرعون را فرمايد:
وَ فِي مُوسى: و در قصه حضرت موسى عليه السّلام نيز آيتى است مر عبرت گيرندگان را، يا ياد گردانيديم در قصه موسى عليه السّلام نشانه‌اى براى مؤمنان ترسکار، إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ: چون فرستاديم او را بسوى فرعون و قوم او، بِسُلْطانٍ مُبِينٍ: به حجتى روشن که آن يد بيضاء و عصا و غير آن. تخصيص به ذکر فرعون به جهت اتباع قوم است به او.
«1» حياة القلوب (چ اسلاميه- تهران) ج 1 باب 8 ص 154- 153.
جلد 12 - صفحه 274