تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِينَ (46) وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‌: و هلاک کرديم قوم حضرت نوح عليه السّلام پيش از امم مذکوره معذبه، يا در قصه قوم نوح پيش از اين مر اهل عبرت را، إِنَّهُمْ کانُوا: بدرستى که ايشان بودند، قَوْماً فاسِقِينَ‌: گروهى بيرون رفتگان از ايمان به سبب کفر و طغيان؛ و پس از اتمام حجت بر آنان و ازدياد عناد ايشان، خداى تعالى آنها را در آبى که تمام عالم را فرا گرفت و مدت طوفان شش ماه طول کشيد همه را هلاک فرمود غير از کسانى که در کشتى بودند نجات يافتند. تبصره: براى تذکر و عبرت، خداى تعالى پنج قوم از امم گذشته را که مبتلا به عذاب استيصال شدند اشاره به آنها فرمود تا امت پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله تأمل نموده از مخالفت فرامين الهى بيانديشند و خود را از هلاکت دنيا و آخرت به سبب اطاعت و عبادت نجات دهند. حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در نهج البلاغه فرمايد: عباد اللّه اين الذين عمروا فتعموا و علموا ففهموا و انظر و افلهوا و سلموا فنسوا مهلوا و العيوب المسخطه يا اولى الابصار و الاسماع و العافية و المتاع هل من مناص او خلاص او معاذ او ملاذ او فرار او جلد 12 - صفحه 279 محار ام لا «1». اى بندگان خدا کجايند آنانکه عمر داده شدند پس زيستند به ناز و نعمت، و تعليم گرديده شدند پس فهم کردند به فطنت سليمه، و مهلت داده شدند پس غفلت ورزيدند و اعراض نمودند، و سالم گردانيده شدند از آفات پس فراموش کردند تذکرات را، مهلت داده شدند مدت طولانى و عطا شدند به نعمت زمان بسيار و ترسانيده شدند به عذاب دردناک و وعده داده شدند به نعم بزرگ بى‌پايان. حذر کنيد از گناهانى که اندازنده‌اند به هلاکت و از عيبهاى خشم آرنده حضرت عزت اى صاحبان ديده بينا و گوشهاى شنوا و صاحبان عافيت و متاع دنيا. آيا هيچ گريزى هست از امر خداى تعالى يا هيچ خلاصى هست از عقوبت اخرى يا هيچ پناهى يا گريزگاهى هست يا هيچ فرارگاهى يا پناه‌گاهى هست يا نيست. (چون نيست پس بترسيد).