تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ (47)
بعد از آن تذکر به نعم خود فرمايد:
وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ: و آسمان را بنا کرديم و آن را بلندى افراشتيم به قوت خود، يعنى بناى آسمان کرديم به قوت کامله خود، وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ: و ما توانائيم بر بناى آن، يا قادر بر آفريدن چيزى که اعظم از آن باشد، يا ما گشاده کنندهايم آسمان را به آنچه ما بين زمين و آسمان، يا وسعت دهندهايم روزى بندگان را به ارسال باران، يا علم ما واسع است به همه امور، يا دانائيم به جميع اشياء و توانائيم به همه چيزها.