تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ (54)
چون عصيان و طغيان ايشان را بر اين قول مىدارد:
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ: پس روى برگردان از ايشان. مراد آنکه چون مکرر اظهار دعوت کردى و ايشان به جهت عناد و انکار امتناع نمودند، پس از مجازات آنها اعراض نما تا وقتى که مأمور شوى به قتال. فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ: پس نيستى تو ملامت شده در پيشگاه الهى به جهت اعراض تو از ايشان بعد از تکرار ابلاغ و دعوت و اتمام حجت، زيرا در اين صورت ملامت متوجه آنهاست که ترک قبول دعوت کردند.