تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) هُنالِکَ دَعا زَکَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّکَ سَمِيعُ الدُّعاءِ (38) جلد 1 صفحه 411 ترجمه‌ آنجا خواند زکريا پروردگار خود را گفت پروردگار من ببخش مرا از قبل خود فرزندى پاکيزه همانا تو شنونده دعائى.. تفسير همانوقت که حضرت زکريا کرامت حضرت مريم و منزلت او را در پيشگاه احديت مشاهده نمود يا در همان مکانکه ايستاده بود از خداوند مسئلت نمود که خداوند فرزندى باو کرامت کند پاکيزه از معاصى و مبارک چنانچه بحنه عطا کرد گفته‌اند از خداوند خواست که آن فرزند از ايشاع دختر عمران باشد و مانند مريم باشد در کرامت نزد خدا و عياشى از حضرت باقر (ع) نقل نموده که حضرت مريم خوش صورت و اندامترين زنان بود و در محراب مشغول نماز بود و محراب از نور جمال او روشن بود و در تفسير امام است که وقتى زکريا ديد که ميوه زمستانى در تابستان و ميوه تابستانى در زمستان براى مريم حاضر ميشود با خود گفت چنين خداوندى قادر است که بمن فرزند عطا کند با آنکه پير شده‌ام و زنم نازاد است و از خدا مسئلت نمود فرزندى مبارک و عرض کرد همانا تو شنونده دعائى يعنى اجابت کننده آنرا.