تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ «8» بعد از آن وعد اهل ايمان را فرمايد: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا: بدرستى که آنان که ايمان آوردند به يگانگى خدا و معتقدات حقه ايمانيه، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ‌: و بجاى آوردند کارهاى پسنديده و شايسته نزد خدا و رسول، لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ‌: مر ايشان راست مزد ايمان و عمل صالح که منت نهاده نشود، يعنى بر آن اجر و ثواب منت ننهند، زيرا فضل و احسان غنى على الاطلاق است، يا اجرى که فنا و زوال ندارد. نزد بعضى از مفسرين، آيه در شأن مريض و پير باشد که در حال ضعف و عجز از اداى طاعت چنانکه بايد بازمانند، حق تعالى همان اجر طاعت که در ايام قوت و صحت داشته باشد مرحمت نمايد، و مؤيد اينست آنچه از حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله مروى است که: بنده چون به طاعتى مواظبت نمايد و بعد به جهت عروض بيمارى از اتيان آن عاجز شود، حق سبحانه ملکى را که بر او موکل است امر فرمايد که براى او بنويسد عملى را که در حالت صحت مى‌کرد تا تندرستى يابد.