1- عوامل طبيعت، مأموران اجراى فرمان خداوند هستند. «فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً»
2- علّت عذاب الهى، عملکرد خود مردم است. «کانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ- فَأَرْسَلْنا»
3- با اراده‌ى خداوند نقش سازنده‌ى باد، به نقش سوزنده تبديل مى‌شود. «رِيحاً صَرْصَراً»
4- قهر الهى، گاهى در يک لحظه قومى را نابود مى‌کند و گاهى به تدريج و در چند شبانه روز. «فِي أَيَّامٍ»
5- حوادث خوب و بد که در طول روز يا شب اتفاق مى‌افتد، آن روزها و شب‌ها را به مبارک و نحس تقسيم مى‌کند. «أَيَّامٍ نَحِساتٍ»
6- تلخى‌هاى دنيا نسبت به آخرت در حدّ چشيدن است. «لِنُذِيقَهُمْ»
7- عاقبت استکبار، خوارى است. فَاسْتَکْبَرُوا ... عَذابَ الْخِزْيِ
8- کسانى که با شعار «إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ کافِرُونَ» «1»* انبيا را تحقير مى‌کردند، در دنيا و
«1». فصلت، 14.
جلد 8 - صفحه 326
آخرت خوار مى‌شوند. «الْخِزْيِ- أَخْزى»