1- تاريخ، بهترين درس عبرت است. وَ أَمَّا ثَمُودُ ...
2- سنّت خداوند، هدايت مردم است. «فَهَدَيْناهُمْ»
3- کفر برخى انسانها، بدون تأمل، بدون دليل و فورى است. فَاسْتَحَبُّوا ...
(حرف «فاء» نشانهى عجله در کفر است.)
4- انسان، آزاد و انتخابگر است. فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى ...
5- کفر، کوردلى است. «الْعَمى»
جلد 8 - صفحه 327
6- کفر سريع، قهر سريع را به همراه دارد. فَاسْتَحَبُّوا ... فَأَخَذَتْهُمْ
7- خداوند قبل از عذاب، اتمام حجّت مىکند. فَهَدَيْناهُمْ ... فَأَخَذَتْهُمْ
8- خوار کردن انبيا خوارى قيامت را به دنبال دارد. «الْعَذابِ الْهُونِ»
9- بدتر از غفلت و کفر، استمرار آن است. کانُوا ...
10- قهر يا لطف خداوند، نتيجهى عملکرد خود انسان است. «يَکْسِبُونَ»
11- رمز نجات، ايمان و تقوا است. «وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ»
12- ايمان، نياز به تجديد ندارد، ولى تقوا در هر لحظه و نسبت به هر فکر، عمل، سخن و تصميمى مطرح است. ( «آمَنُوا» ماضى ولى «يَتَّقُونَ» مضارع آمده است)