1- بازگويى صحنههاى قيامت، عامل انذار و تربيت است. (قرآن، پيامبر را مأمور مىکند تا چنين روزى را به ياد مردم بياندازد) وَ يَوْمَ ...
2- کسانى به سوى دوزخ روانه مىشوند که دشمنى آنان با خدا و دين ثابت شده باشد. «يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ»
3- انسان با کفر و لجاجت، دشمن خدا مىشود. «أَعْداءُ اللَّهِ»
جلد 8 - صفحه 328
4- کفّار علاوه بر چشيدن عذاب دنيوى، به عذاب دوزخ نيز گرفتار مىشوند.
يُحْشَرُ ... إِلَى النَّارِ
5- دوزخيان از پراکنده شدن و فرار در مسير حرکت به طرف دوزخ بازداشته مىشوند. «يُوزَعُونَ»
6- اعضاى بدن از عملکرد انسان آگاهند. زيرا تا آگاه نباشند نمىتوانند در قيامت گواهى دهند. شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ ...
7- معاد جسمانى است. «سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ»