تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
قالَ رَبِّ أَنَّى يَکُونُ لِي غُلامٌ وَ قَدْ بَلَغَنِيَ الْکِبَرُ وَ امْرَأَتِي عاقِرٌ قالَ کَذلِکَ اللَّهُ يَفْعَلُ ما يَشاءُ (40)
ترجمه
گفت پروردگار من کجا ميباشد براى من پسرى با آنکه رسيده است مرا پيرى و زنم نازاد است گفت همچنين خدا ميکند آنچه را ميخواهد..
تفسير
حضرت زکريا از اين مژده خداوند استبعاد عادى يا استفهام فرمود و بنظر حقير از شدت وجد و خوشحالى گاه ميشود انسان استبعاد ميکند و مقصودش استبعاد يا استفهام نيست و در اينجا مقصود آن بوده که اظهار تشکر کند و خداوند هم مژده را تاکيد و قدرت کامله خود را تقرير فرمايد که از پيرمرد ضعيف و زن نازاده که به سن يأس رسيده و تاکنون اولاد نياورده چنين اولادى مرحمت مىفرمايد که خارق عادت است و اللّه اعلم
جلد 1 صفحه 413