1- برانگيختن حسّ انتقام‌جويى در انسان، از شگردهاى شيطانى است، ولى پاسخ دادن بدى‌ها با نيکى، از سفارشات الهى است. ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ... إِمَّا يَنْزَغَنَّکَ
2- از وسوسه‌ى شيطان، هيچ کس حتّى پيامبر در امان نيست. «وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّکَ»
3- وسوسه‌ى شيطان دائمى است. ( «يَنْزَغَنَّکَ» فعل مضارع و رمز استمرار است).
4- هر عنصرى که وسوسه‌گر باشد شيطانى است. «مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ»
5- صبر نکنيد که شيطان مسلط شود، با پيدا شدن کوچک‌ترين وسوسه به خدا
«1». بقره، 268.
«2». نمل، 24.
«3». نساء، 120.
«4». مائده، 91.
جلد 8 - صفحه 345
پناه ببريد. «مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ»
6- داروى وسوسه‌ى شيطان، پناهندگى به خدا و توبه است. «وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّکَ .. فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ»
7- استعاذه از ابزارهاى عصمت انبيا است. فَاسْتَعِذْ ...
8- به کسى بايد پناه برد که جامع همه‌ى کمالات و شنوا و آگاه باشد. «فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ» (کلمه «الله» به معناى ذات مقدّس است که تمام کمالات را داشته باشد)
9- با اين که خدا مى‌داند ولى ما بايد ضعف و پناهندگى خود را با زبان و دل اظهار کنيم. فَاسْتَعِذْ ... السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
10- پناه خواستن از خداوند بى پاسخ نمى‌ماند. «السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»
11- تنها خداوند شنوا و داناى مطلق است. «إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»