1- سرپيچى از سجده و عبادت، نمونه بارز استکبار است. وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ ... فَإِنِ اسْتَکْبَرُوا
2- تکبّر مانع بندگى است. وَ اسْجُدُوا ... فَإِنِ اسْتَکْبَرُوا ...
3- با عرضه کردن الگوهاى برتر، غرور متکبران را بشکنيد. اگر انسانهاى متکبّر سجده نمىکنند مهم نيست، زيرا فرشتگان بدون خستگى سجده مىکنند.
«فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ يُسَبِّحُونَ»
4- خداوند پيامبرش را در برابر مستکبران دلدارى مىدهد. «فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ»
5- اگر همهى انسانها نيز عبادت الهى را ترک کنند فرشتگان و جهان هستى تسليم خدا هستند. «فَإِنِ اسْتَکْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ يُسَبِّحُونَ»
کى شود دريا ز پوز سگ نجس
کى شود خورشيد از پف منطمس
گر جملهى کائنات کافر گردند
بر دامن کبريايش ننشيند گرد
6- تسبيح، کار فرشتگان است و تسبيح گويان زمينى، شبيه فرشتگان هستند.
«يُسَبِّحُونَ لَهُ»
7- تسبيح، قلّهى عبادت است. (در آيه قبل سخن از عبادت بود، در اين آيه سخن از تسبيح است) إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ... يُسَبِّحُونَ لَهُ
8- شب و روز، وسيله شناخت خدا و عبادت او هستند نه آنکه خود پرستش شوند. يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ ...
جلد 8 - صفحه 348
9- عبادت در شب، مورد تأکيد بيشترى است. نام شب قبل از روز آمده است).
«بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ»
10- فرشتگان شبانه روز، تسبيحگو هستند. (کلمه «يُسَبِّحُونَ» نشانه استمرار است به علاوه کلمه شب و روز نيز نشانه دوام است.)
11- فرشتگان در تسبيح خداوند اخلاص دارند، يُسَبِّحُونَ لَهُ ... و نفرمود:
«يُسَبِّحُونَهُ» پس ما نيز اخلاص داشته باشيم.