در سورهى حج، از زمين با تعبير «هامِدَةً» به معناى خشک ياد شده است، تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ ... وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «1» ولى در اين جا مىفرمايد: «خاشِعَةً»؛ شايد کلمهى خشوع در اين آيه نوعى طعنه به مستکبران باشد که در آيهى قبل از آنها ياد شد.