تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) وَ مِن‌ آياتِه‌ِ أَنَّک‌َ تَرَي‌ الأَرض‌َ خاشِعَةً فَإِذا أَنزَلنا عَلَيهَا الماءَ اهتَزَّت‌ وَ رَبَت‌ إِن‌َّ الَّذِي‌ أَحياها لَمُحي‌ِ المَوتي‌ إِنَّه‌ُ عَلي‌ کُل‌ِّ شَي‌ءٍ قَدِيرٌ (39) و ‌از‌ آيات‌ الهيه‌ اينکه‌ ميبيني‌ زمين‌ خاشعه‌ و بدون‌ ثمر ‌پس‌ زماني‌ ‌که‌ نازل‌ فرموديم‌ ‌بر‌ زمين‌ آب‌ ‌را‌ ‌که‌ باران‌ ‌باشد‌ اهتزاز پيدا ميکند و زنده‌ ميشود و روئيدني‌ ‌از‌ ‌او‌ خارج‌ ميشود بدرستي‌ ‌که‌ خدايي‌ ‌که‌ زمين‌ مرده‌ ‌را‌ زنده‌ ميکند قدرت‌ دارد ‌که‌ زنده‌ کند مرده‌ها ‌را‌ محققا ‌او‌ ‌بر‌ ‌هر‌ چيزي‌ قدرت‌ دارد. وَ مِن‌ آياتِه‌ِ آيات‌ قدرت‌ الهي‌ ‌که‌ دليل‌ ‌بر‌ وحدانيت‌ و علم‌ و قدرة و حکمة پروردگار ‌است‌. أَنَّک‌َ تَرَي‌ الأَرض‌َ خاشِعَةً خشوع‌ زمين‌ ميته‌ بودن‌ و خشک‌ و يابس‌ و بدون‌ سبزي‌ و خرّمي‌ ‌است‌. فَإِذا أَنزَلنا عَلَيهَا الماءَ بارانهاي‌ پي‌ ‌در‌ پي‌ ‌که‌ نهرها و رودخانه‌ها و چشمه‌ها و چاه‌ها پر ‌از‌ آب‌ ميشود. جلد 15 - صفحه 439 اهتَزَّت‌ وَ رَبَت‌ ‌به‌ اينکه‌ زمين‌ ارتفاع‌ پيدا ميکند رطوبت‌ پيدا ميکند و ‌به‌ معني‌ ساده‌ سر برميکشد و نباتات‌ ‌از‌ ‌او‌ خارج‌ ميشود ‌در‌ واقع‌ زنده‌ ميشود ‌پس‌ ‌از‌ مردن‌. إِن‌َّ الَّذِي‌ أَحياها ‌آن‌ خدايي‌ ‌که‌ زمين‌ ‌را‌ ‌پس‌ ‌از‌ مردن‌ زنده‌ ميفرمايد. لَمُحي‌ِ المَوتي‌ انسان‌ بلکه‌ جن‌ و انس‌ و حيوانات‌ ‌را‌ ‌هم‌ ‌پس‌ ‌از‌ مردن‌ زنده‌ ميکند. إِنَّه‌ُ عَلي‌ کُل‌ِّ شَي‌ءٍ قَدِيرٌ ‌هم‌ ‌بر‌ اماته‌ و ‌هم‌ ‌بر‌ احياء.

آیات این صفحه