تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا بِالذِّکْرِ لَمَّا جاءَهُمْ وَ إِنَّهُ لَکِتابٌ عَزِيزٌ (41)
إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا: بدرستى که آنانکه کافر شدند، بِالذِّکْرِ لَمَّا جاءَهُمْ: به قرآن، هنگامى که آمد ايشان را مخفى نمىشوند بر ما افعال و اقوال آنها، يا معذب مىشوند به انواع عذاب و عقاب، وَ إِنَّهُ لَکِتابٌ عَزِيزٌ: و بدرستى که 1- قرآن هر آينه کتابى است ارجمند و گرامى نزد حضرت بارى. 2- قرآن به جهت
جلد 11 - صفحه 379
آن عزيز است که کلام رب العزيز و ملک عزيز بر رسول عزيز براى امت عزيز آورده. 3- عزيز است به اين معنى که هيچکس قادر نيست براتيان به مثل آن.
4- عزيز است به اعتبار آنکه مصون و محفوظ از تحريف و تغيير است. 5- عزيز است به اعتبار آنکه بر اتم صفات احکام و اتقان است. 6- عزيز است به جهت اشتمال بر کثرت نفع و برکت. 7- واجب است اوامر و نواهى آن را عزيز دارند و اصلا از آن تجاوز ننمايند.