تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى‌ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (40) إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ‌: بدرستى که آنانکه کج مى‌شوند و منحرف گردند، فِي آياتِنا: در آيات کتاب ما و از صراط مستقيم و دين قويم برمى‌گردند به سبب طعن و تخويف و تأويل و القاى کلام لغو، لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا: مخفى و پوشيده نشوند بر ما به اقوال و اشخاص، يعنى همه را مى‌بينيم و اقوال آنها مى‌شنويم، پس جزاى طعن و تحريف و سزاى الحاد و القاى کلام لغو را به ايشان خواهيم رسانيد. جلد 11 - صفحه 378 بعد از آن به طريق استفهام انکارى فرمايد: أَ فَمَنْ يُلْقى‌ فِي النَّارِ خَيْرٌ: آيا پس کسى که انداخته شود در آتش به سبب الحاد و کفر، بهتر است از حيث عاقبت، أَمْ مَنْ يَأْتِي‌: يا کسى که بيايد، آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ: در حالتى که ايمن باشد از آتش جهنم روز قيامت، يعنى در روز قيامت هرگز اين دو مساوى نيستند، زيرا اولى در مرتبه سفلا آتش سوزان، و دومى در درجه عليا در مهدامن و امان. بعد از آن تهديد فرمايد که: اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ‌: بجا آوريد آنچه مى‌خواهيد از خير و شر و کفر و ايمان و طاعت و معصيت، إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ: بدرستى که خداى تعالى به آنچه مى‌کنيد بيناست و هيچ چيز بر او پوشيده نيست، پس جزا و سزا خواهد داد. تبصره: خداى تعالى از راه لطف و مرحمت به طريق استفهام، نتيجه اقرار و انکار به معتقدات حقه ايمانيه را فرمايد به اينکه مؤمن معتقد را امان و ملحد منکر را نيران است، پس تأمل نمائيد و در پيشگاه عقل خود بسنجيد کدام يک از اين دو طريق خير و صلاح است؛ و البته شخص عاقل منصف تصديق نمايد به اينکه خير و رشد و راحتى و آسايش شخص در ايمان است که صادق مصدق خبر داده، پس از اذعان به اين مطلب عقل حکم نمايد که اى شخص عاقل انصاف نيست موجبات امن و آسايش خود را در آتيه آخرت فراهم نکنى و بسوء اختيار سر انجام بد آتش و عقاب را طارى سازى.