تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ کانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ کَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقاقٍ بَعِيدٍ (52)
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ: بگو اى پيغمبر به معاندين خبر دهيد که، إِنْ کانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ:
اگر باشد اين قرآن از جانب خدا، ثُمَّ کَفَرْتُمْ بِهِ: پس کافر شويد به آن بدون
جلد 11 - صفحه 388
تأمل و اتباع ادله آن، مَنْ أَضَلُ: کيست گمراه‌تر «استفهام انکارى» يعنى نيست گمراه‌تر، مِمَّنْ هُوَ فِي شِقاقٍ بَعِيدٍ: از کسى که او در شقاق و خلافى باشد دور از صلاح و صواب، يعنى نيست گمراه‌تر از شما که هميشه تکذيب و انکار مى‌کنيد و پيوسته عناد و لجاج مى‌ورزيد.
تنبيه:
آيه شريفه اشعار دارد کسانى که از روى عناد و لجاج کافر شوند به قرآن در هر عصر و زمان و اعراض کنند از متابعت آن، هر آينه در شقاق و خلاف دور از خير و صلاح و گمراه‌تر از اين گونه اشخاص نخواهد بود، زيرا خير به تمام جهات و مجمع سعادات به آنها آمده که قرآن مجيد باشد، لکن شقاوت و سوء اختيار آنان ايشان را باز دارد از تصديق.