تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «9»
«1» سفينة البحار ج 2 ص 547 بنقل از کافى و نور الثقلين، ج 4، ص 511، ح 10.
جلد 11 - صفحه 284
وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ: و نگهدار ايشان را از عقوبات، وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ:
و هر که را نگهدارى از عقوبات در روز جزا، فَقَدْ رَحِمْتَهُ: پس بدرستى که بخشش فرمودى او را و به روضه بهشت رسانيدى، يا هر که را به الطاف خود از ارشاد و هدايت و توفيق در دنيا بازداشتى او را از معاصى، پس رحم نمودى او را که از عذاب برهانيدى. وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ: و آن بازداشتن تو از عقوبت، فيروزى بزرگى و ظفر بزرگوارى است، چه آن مستلزم سعادت جاودانى و نعمت نامتناهى است.
در کافى: بدرستى که خداى تعالى عطا فرموده به تائبين سه خصلت را که اگر هر يک از آن عطا شود به جميع اهل آسمان و زمين هر آينه تماما نجات يابند، بعد آيه شريفه تلاوت نمود: «رَبَّنا وَسِعْتَ کُلَّ شَيْ‌ءٍ ...» «1».
تنبيه:
آيات شريفه بشارت بزرگى است براى مؤمنين تائبين که مقام جلالت آنها به مرتبه‌اى است که ملائکه حمله عرش براى آنها طلب آمرزش و طلب نمايند براى آنها رحمت و علم و دخول بهشت عدن را براى ايشان و پدران آنها و ذرارى ايشان، و البته درخواست ملائکه معصومين در درگاه الهى پذيرفته خواهد شد. بنابراين زهى سعادت کسانى که خود را مشمول اين آيات مقرر، و بدا به حال کسانى که بعد از اين ابلاغ به سوء اختيار، خود را از اين فوز عظيم محروم سازند.
تتمه:
تأويل آيه شريفه: على بن ابراهيم قمى رحمه اللّه روايت نموده که «الّذين يحملون العرش» يعنى رسول اللّه و اوصياى بعد از او است که حامل علم خدا مى‌باشند، و «من حوله» يعنى ملائکه، «و الذين امنوا» يعنى شيعه آل محمد، «و الذين تابوا» يعنى توبه نمودند از ولايت فلان و فلان و بنى اميه، «و اتبعوا سبيلک» يعنى پيروى نمودند ولايت ولى اللّه را «2».
«1» اصول الکافى (چ 1388 ق- تهران) ج 2 ص 315 روايت 5.
«2» تفسير قمى (چ نجف 1387 ق) ح 2 ص 255.
جلد 11 - صفحه 285