تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَکْبَرُ مِنْ مَقْتِکُمْ أَنْفُسَکُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَکْفُرُونَ «10» إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا يُنادَوْنَ‌: بدرستى که آنانکه کافر شدند به خدا و رسول، ندا کرده شوند يعنى به جهنم درآيند با نفس اماره خود دشمنى آغاز، زبان به ملامت و عتاب بگشايند که چرا ابا نموديم از قبول دعوت انبياء و در زمان اختيار ايمان نياورديم؛ ملائکه ايشان را ندا کنند: لَمَقْتُ اللَّهِ أَکْبَرُ: هر آينه غضب و سخط خدا شما را بزرگتر است، مِنْ مَقْتِکُمْ أَنْفُسَکُمْ‌: از دشمنى شما مر نفسهاى خود را در اين روز، يا دشمنى خدا شما را در اين روز بزرگتر است از دشمنى شما بعضى به بعضى در دنيا. إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ‌: غضب خدا وقتى بر شما است که خوانده مى‌شويد به ايمان آوردن به خدا و رسول، فَتَکْفُرُونَ‌: پس کافر مى‌شويد به آن. چون کفار استماع اين گفتار کنند: