در قرآن دو بار کلمهى «يُنادَوْنَ» به کار رفته که هر دو براى دوزخيان و تحقير آنان است.
يکى اين آيه و ديگرى آيه 44 سورهى فصّلت. «يُنادَوْنَ مِنْ مَکانٍ بَعِيدٍ»
در آيات قبل دعاى فرشتگان براى مؤمنان مطرح شد و اين آيه از قهر الهى در مورد کفّار سخن مىگويد. در آنجا سخن از رحمت گسترده الهى بود «وَسِعْتَ کُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً» و در اين جا سخن از قهر بزرگ است. «لَمَقْتُ اللَّهِ أَکْبَرُ» آرى هم رحمت او بزرگ است وهم غضبش.