پیام‌های تفسیر نور

1- تکرار کلمه‌ى‌ «اثْنَتَيْنِ» در کنار آرزوى خروج از آتش، نشانه‌ى آن است که کافران مى‌گويند: پروردگارا! تو ما را بارها زنده کرده‌اى و ميرانده‌اى، يک بار ديگر نيز ما را زنده کن و نجات ده. «أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ» 2- کفّار، روزى به قدرت الهى ايمان خواهند آورد. کسانى که مى‌گفتند: «ما يُهْلِکُنا إِلَّا الدَّهْرُ» «1» امروز مى‌گويند: «أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ» 3- در دادگاه‌هاى دنيوى، گاهى اعتراف زمينه‌ى تخفيف مجازات است، امّا در آخرت چنين نيست. «فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى‌ خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ» 4- اگر توبه قبل از مرگ و به موقع باشد، دعاى فرشتگان و لطف خدا را در پى دارد فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا ... ولى اگر به هنگام مرگ يا پس از آن باشد، بى اثر است و مجرم پاسخ مثبتى دريافت نمى‌کند. «فَهَلْ إِلى‌ خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ» 5- عجز و نياز دوزخيان به قدرى است که براى نجات خود به لحظه‌اى خروج از دوزخ قانعند. «فَهَلْ إِلى‌ خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ»