پیام‌های تفسیر نور

1- به هنگام مجازات مجرمان، دليل سقوط آنها و علت قهر خود را بيان کنيد. ذلِکُمْ بِأَنَّهُ إِذا ... 2- کفر، دليل عذاب دائمى است. فَهَلْ إِلى‌ خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ ذلِکُمْ بِأَنَّهُ‌ ... کَفَرْتُمْ‌ 3- شرک، کفر است. «دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ کَفَرْتُمْ» 4- داورى در قيامت از آنِ خداوند است. «فَالْحُکْمُ لِلَّهِ» 5- هرگز موجوداتى را که شريک او مى‌دانيد قابل مقايسه با او نيستند، زيرا او «الْعَلِيِّ الْکَبِيرِ» است. 6- فکر نکنيد شرک به خدا ضررى مى‌زند. إِنَّ الشِّرْکَ‌ ... فَالْحُکْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْکَبِيرِ