اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ذلِکُم بِأَنَّه‌ُ إِذا دُعِي‌َ اللّه‌ُ وَحدَه‌ُ کَفَرتُم وَ إِن يُشرَک بِه‌ِ تُؤمِنُوا فَالحُکم‌ُ لِلّه‌ِ العَلِي‌ِّ الکَبِيرِ «12»
اينست که شما زماني که خوانده شديد خدا را بوحدانيت کافر شديد به او و زماني که خوانده شديد بشرک و کفر ايمان ميآوريد پس حکم شما مختص‌ّ بخداوند علي کبير است.
اينکه رشته سر دراز دارد امروز اکثر مردم از مجالسي که ذکر خدا و دين و احکام و مواعظ و نصايح ميشود اعراض ميکنند و بد ميگويند و امّا در مجالس کفر و ضلالت و فسق و فجور و ملهيات که منعقد ميشود استقبال ميکنند و مجتمع ميشوند.
ذلِکُم بيان مقت الهي براي اينست که شما.
بِأَنَّه‌ُ إِذا دُعِي‌َ اللّه‌ُ وَحدَه‌ُ که شما را دعوت بتوحيد و ايمان بانبياء و تصديق
جلد 15 - صفحه 360
آنها و بسعادت دارين ميکنند.
کَفَرتُم منکر توحيد ميشويد انبياء را تکذيب ميکنيد احکام دين را زير پا ميگذاريد از قرآن اعراض ميکنيد از علماء فرار ميکنيد که گفتند
«يفرون من العلماء فرار الغنم من الذّئب».
وَ إِن يُشرَک بِه‌ِ که شرک بخدا بياورند و تکذيب انبياء کنند و دعوت به ضلالت و فساد کنند.
تُؤمِنُوا بآنها ايمان ميآوريد حکم شما را بايد خداوند معين و بيان فرمايد فَالحُکم‌ُ لِلّه‌ِ العَلِي‌ِّ الکَبِيرِ.