1- خداوند، انسان‌هاى لايق را به کمال مى‌رساند. «رَفِيعُ الدَّرَجاتِ»
2- اخلاص، زمينه‌ى ارتقاى درجه است. مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ... رَفِيعُ الدَّرَجاتِ
3- اعطاى درجات از سوى حاکم مطلق جهان ارزش دارد. «رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ»
4- نزول وحى توسط فرشته‌ى مخصوص، با اراده‌ى خداست. «مِنْ أَمْرِهِ»
5- گزينش پيامبران براى دريافت وحى وابسته به اراده اوست. «مَنْ يَشاءُ»
6- شرط دريافت وحى، بندگى خداست. «مِنْ عِبادِهِ»
7- وظيفه اصلى پيامبران، انذار است. «لِيُنْذِرَ»
8- قيامت روز ملاقات است. «يَوْمَ التَّلاقِ» (ملاقات با پروردگار. «مُلاقُوا رَبِّهِمْ» «8»)*
9- آشنا شدن مردم با معاد و باور داشتن آن از اهداف نزول وحى است. يُلْقِي الرُّوحَ ... لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ
«2». انفطار، 4.
«3». زلزله، 2.
«4». تکوير، 10.
«5». نباء، 40.
«6». انعام، 28.
«7». يس، 65.
«8». هود، 29.
جلد 8 - صفحه 232
10- روز قيامت تمام اسرار و حقايق مردم کشف مى‌شود و جايى براى انکار باقى نمى‌ماند. «هُمْ بارِزُونَ»
11- در قيامت، نژاد و زبان و قبيله و مقام و سرمايه و همه‌ى چيزها محو مى‌شود و تنها انسانيّت مطرح است. «هُمْ بارِزُونَ»
12- در قيامت قدرت و علم و قهاريّت خداوند براى همه ملموس است و همه به آن اعتراف مى‌کنند. ... لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
13- قدرت، در سايه‌ى وحدت است. «الْواحِدِ الْقَهَّارِ»