تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَقْضُونَ بِشَيْ‌ءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ «20»
وَ اللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِ: و خدا حکم فرمايد به راستى در جزاى بد کردار و نيکوکار، زيرا او مستغنى است از ظلم و تعدى، وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ: و آنانکه مى‌خوانيد و مى‌پرستيد از غير خدا، لا يَقْضُونَ بِشَيْ‌ءٍ: حکم نمى‌کنند به چيزى، زيرا جماد، و چگونه از آنها حکم متصور باشد. پس به جهت تقرير علم خود فرمايد: إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ: بدرستى که خداى به حق او است
«1» به اين مضمون يافت نشد. در مجمع البيان گويد: در روايت آمده که: «ان النظرة الاولى لک و الثانية عليک.» به نقل از نور الثقلين، ج 4 ص 517، ح 34.
«2» به اين مضمون يافت نشد. در مجمع البيان گويد: در روايت آمده که: «ان النظرة الاولى لک و الثانية عليک.» به نقل از نور الثقلين، ج 4 ص 517، ح 34.
جلد 11 - صفحه 295
شنونده به گفتار بندگان، و بينا به کردار ايشان.