1- سير و سفر و گردشگرى بايد هدفدار باشد. «أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا- فَيَنْظُرُوا»
2- تجربه و علم، به سير و سفر نياز دارد. «يَسِيرُوا- فَيَنْظُرُوا»
3- از منابع شناخت و معرفت، تاريخ است. أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا ...
4- دليل مخالفت کفّار با پيامبر اسلام فريفتگى آنان نسبت به قدرت خويش بوده است. لذا قرآن مىفرمايد: ما مقتدرتر از شما را نابود کرديم. «أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً»
5- حفظ آثار باستانى، براى عبرت آيندگان لازم است. «فَيَنْظُرُوا- آثاراً فِي الْأَرْضِ»
6- از تاريخ عبرت بگيريم. کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ ...
7- امروز را نبينيم، عاقبت را ببينيم. عاقِبَةُ ...
8- به قدرت و آثار خود نباليم. «کانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ آثاراً»
9- قدرتهاى طاغوتى، مانع قهر الهى نيست. أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ... فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ
10- قدرت و امکانات ملاک رستگارى نيست. أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ... فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ
11- گناه، عامل قهر الهى است. «فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ» (زوال تمدنها و سقوط ملّتها، کيفر گناه و کفر آنان است)
12- با آمدن قهر الهى، هيچ گونه دفاعى از هيچ منبعى مؤثّر نيست. «مِنْ واقٍ»